Rejestr włoski

Agrigento · Valley of Temples
Perystaza o sześciu kolumnach na trzynaście, wzniesiona około 440 roku p.n.e. Biuro zapisuje go jako najlepiej zachowany w swoim rodzaju i przypisuje to brakowi późniejszych ulepszeń. Świątynia spoczywa na krepidomie o czterech stopniach; trzony mierzą sześć metrów, rzeźbione w dwadzieścia żłobków i opatrzone owym lekkim wybrzuszeniem, którym Grecy poprawiali oko. Biuro odnotowuje, że poprawkę zastosowano w budowli, którą większość ogląda z dołu, gdzie jest najmniej potrzebna, i podziwia tę skrupulatność.

Florence · Santa Maria del Fiore
Rozpoczęta w 1296 roku; kopułę zamknięto w 1436 i pozostaje największą kopułą murowaną, jaką wzniesiono. Biuro nie ma w rejestrze niczego porównywalnego i zaprzestało poszukiwań. Projekt jest dziełem Arnolfa di Cambio, kopuła Brunelleschiego, a dzieli ich sto czterdzieści lat. Zespół katedralny należy od 1982 roku do dobra światowego dziedzictwa. Biuro odnotowuje, że budowla była ukończona na długo przed wpisaniem, i uznaje tę kolejność za zadowalającą.

Milan · Santa Maria Nascente
Rozpoczęta w 1386 roku i uznana za ukończoną w 1965. Biuro przejrzało akta i uważa pięćset siedemdziesiąt dziewięć lat za rozsądny termin, gdy mowa o katedrze. Dach dźwiga 135 iglic — liczbę, którą rejestr drukuje jako policzoną, a nie oszacowaną. Środków brakowało na tyle często, że iglice na pewien czas oferowano do adopcji. Biuro uznaje, że budowla opłacana ratami przez sześć stuleci nie jest nieukończona, lecz jedynie cierpliwa.

Naples · Piazza del Plebiscito
Wytyczony w 1816 roku i ukończony w 1846, pod kopułą o wysokości pięćdziesięciu trzech metrów. Biuro nie uważa trzydziestu lat za rzecz godną uwagi w przypadku placu publicznego. Kościół rozpoczął jeden władca, a dokończył drugi, który zachował kolumnadę i zmienił jej przeznaczenie. Kopuła uchodzi za odpowiedź rzymskiemu Panteonowi, z dystansu jakichś siedemnastu wieków. Biuro porównało oba wpisy w rejestrze i odmawia ich uszeregowania, zauważając, że późniejszy miał przynajmniej wcześniejszy do wglądu.

Palermo · Arab-Norman See
Wzniesiona w 1185 roku na miejscu bizantyjskiej bazyliki. Biuro zapisuje budowlę pod ciągłym użytkowaniem i odmawia datowania fundamentów. Kościół wystawił normański arcybiskup dla normańskiego króla, w mieście, które za pamięci ludzkiej było arabskie, i pokazuje wszystkie trzy w jednej elewacji. Późniejsze stulecia dodały to, co miały. Biuro zrezygnowało z rozdzielania warstw i prowadzi budowlę jako jeden wpis — tak właśnie się ją widzi.

Pisa · Cathedral Square
Prace stabilizacyjne w latach 1993–2001 sprowadziły przechył do 3,97 stopnia, z pięciu i pół. Biuro prowadzi wieżę jako pionową, z zastrzeżeniem. Fundamenty założono 9 sierpnia 1173 roku, na gruncie, który zaczął ustępować przed trzecią kondygnacją. Wieża mierzy 55,86 metra od strony niższej i 56,67 od wyższej — osiemdziesiąt centymetrów różnicy między dwoma pomiarami tej samej budowli. Biuro zapisuje oba i nie zajęło stanowiska.

Pompeii · The Forum
Zasypane czterema do sześciu metrami popiołu w 79 roku i dzięki temu w znacznej mierze zachowane. Biuro zapisuje wybuch pod środkami ochrony, niezamierzonymi. Miasto liczyło wówczas dziesięć do dwudziestu tysięcy mieszkańców. Wykopaliska zaczynają się w 1748 roku pod kierunkiem Roque Joaquina de Alcubierre, który z początku nie ustalił, jakie miasto odnalazł. Biuro odnotowuje, że miejsce było lepiej znane przed zasypaniem niż przez półtora tysiąclecia, które nastąpiło.

Rome · Flavian Amphitheatre
Otwarty w 80 roku i przewidziany na pięćdziesiąt tysięcy miejsc. Biuro prowadzi amfiteatr jako stojący, częściowo, i zapisuje zaległe naprawy pod konserwacją długoterminową. Budowa zaczyna się w 72 roku za jednego cesarza, a kończy w 80 za jego syna. Szacunki pojemności idą od pięćdziesięciu do osiemdziesięciu tysięcy zależnie od stulecia; rejestr drukuje liczbę niższą, wedle zasady, że plan widowni nie powinien być optymistyczny. Biuro nie znalazło porównywalnej budowli nadal służącej zgromadzeniom publicznym.